Özinel Bey köşe yazınızı çok beğendim dikkatlice okudum . İçimden geçenlere tercüme oldunuz küçüklüğümden beri edebiyat ve tiyatroya düşkünlüğüm vardır ne yazıkki olmadı hayallerim peşinden koşamadım umarım 5 yaşındaki oğlum siz üstad TUNCAY ÖZİNAL ve diğer ustalar gibi bir santçı olucaktır. yazılarınıza devam edin öğretin bilgi verin . Biz Türk gençliğinin bu sosyal içeriğe ihtiyacımız var. Tebrik Ederim.

Yıllarca tiyatrolara gitmişimdir. Kendimi babamdan dolayı bir tiyatrocu olarak görmüşümdür. Ama son zamanlarda herkes tiyatrocu olduğu için bu işin eğitimini alanlara saygıları kalmadığı için tiyatrodan uzaklaştırdılar bizleri. Sizin gibi kendini tiyatroya adamış tiyatro doslarını bu ve benzeri sanatsal yerlerde görmek bizlere mutluluk verdi.

Tuncay abi kuşkusuz çok doğru şeyler söylemişsin, bizler tiyatromuza, hayalimize ve umudumuza sahip çıkmalıyız. Neden Tiyatro sorusunun yanıtı da bence; tiyatro hayattır, hayalin, gerçeğin ve oyunun sahnede ete kemiğe bürünmesidir. Bizler ne kadar tiyatroya sahip çıkarsak o kadar umudumuza ve geleceğimize sahip çıkmış oluruz.