Ne Gerek Vardı Şimdi “BİRİLERİ”ne?
Ölümünün 50. yıldönümünde tüm dünyanın saygıyla andığı Bertolt Brecht, Bir Gün Gelecek adlı şiirinde, “Bir gün gelecek, zaman bizim olacak, bizim. / Bütün düşünürlerini okuyacağız bütün çağların. / Bütün ustaların bütün tablolarını göreceğiz. / Bütün maskaralara kırılacağız gülmekten. / Arkadaş olacağız bütün kadınlarla. / Ve bütün insanlara / öğreteceğiz gerçeği.” diyor.
Tiyatro Birileri; bütün çağların bütün düşünürlerini okuduğumuz, bütün ustaların bütün tablolarını gördüğümüz, bütün maskaralara gülmekten kırıldığımız aydınlık günlere bir an önce ulaşılmasında sanatın eşsiz gücünü kullanmak amacıyla kuruldu.
“Benden geçti!” diyen büyüklerine söylemek istedikleri olduğu için iki genç bir araya geldi, omuz omuza verdi. Yaşıtları olan genç arkadaşlarına bir umut olabilmek için kuruldu. O arkadaşları ki, kendi yaşadıkları coğrafyanın kültürel birikiminden, ülkelerinin her karış toprağında nasıl bir zenginlik gizli olduğundan habersiz, bol ışıltılı ülkelere gitme sevdasındadır çoğu. Onlara “Kalın!” demek için kuruldu, “Çünkü üzerimize inen karanlığın sopası da çok kalın!”…
Anadolumuzun hiç tiyatro yüzü görmemiş yerlerine gidip, sahnesi olmayan yerlerin sokaklarında insanlarımızın sanat kokusunu içine çekip rahat bir nefes alabilmeleri için kuruldu.
Herkese göre, hep birileri suçluydu… Sorsanız, kimse hiçbir şey yapmadı; hep başkaları yaptı… Şikayetçi olduğumuz ne varsa, kim olduğunu bir türlü söyleyemediğimiz birileri yaptı hep. Böyle bir ortamda, bir araya gelen “birileri”; suçsuzluğunu kanıtlamak ve asıl suçlunun kim olduğunu göstermek için kuruldu… Neden yaptı bunu? Çünkü suçlunun hep “birileri” olması, hiç kimsenin hiçbir çözüm üretmemesi demek oluyordu…
Ve herkesin korkunç bir rahatlıkla “Ben neden yapayım ki? Birileri yapsın işte!” dediği ne varsa, yapmak için kuruldu…
Birileri, bunu yapmalıydı.
Birileri, bu yüzden gerekliydi.
TİYATRO BİRİLERİ
www.tiyatrobirileri.com
|
