oyunun görüntülerini izleyebilirsiniz ====> http://208.65.153.241/watch?v=v-PmSmE9gYg

(Erkek rolünde) : Ne hakla gelirsin buraya? Sen yaptın! Senin yüzünden öldü! Allah senin belanı versin!
(Umut rolünde) : Arkadaşlarım araya girip beni kurtardılar. (Arkadaşlarına) Kim bu? Hatice’nin abisi mi? Kimi öldürmüşüm ben? Ben Hatice’den ayrıldım biliyorsunuz değil mi? Yani yok o asıldı, bu göz kırptı beni ilgilendirmiyor. Ne yapmış? Bileklerini kesmiş. Hatice jiletle bileklerini kesmiş. Kaybettik. Öldü yani. (Kahkaha atar. Güler. Ağlamaya başlar. Çığlık atar. Işıklar söner. Sahne tekrar aydınlandığında Umut sahnenin ortasında durmaktadır. Yoldan geçenleri seyrediyor gibi.) Öldüm ben. Yo, gerçekten. Ruhum bedenimi terk etti. Sadece vücudum var artık. Ne duygu, ne bir fikir… Hiçbirşey yok. Bir et çuvalıyım artık. Hiçbirşey hissetmiyorum. İşte ölüm bu demek. Ben öldüm, ama henüz insanlara söylemediğim için yaşadığımı sanıyorlar. Öldüğümden haberleri yok. Onlar için önemli olan beden. Bedenimi gördükleri sürece, tabii ki tek parça halinde, onlar için yaşıyorum demektir. İsyan ettiğim için öldüm herhalde. Canımı alıverdiler hemencecik. Soluduğum hava, bastığım toprak artık yabancı bana. Yaşamıyorum ben, öldüm. Az önce… (Güler.) Ruhum gitti, sadece bedenim kaldı. Ama o bile hastalıklı. O da ölüyor gün be gün. Bana ait hiçbirşey kalmayacak bu dünyada. Bedenim bile bir zehir insanlar için. (Susar.) Öldüm ama ne dedemi, ne de Hatice’yi görebiliyorum. Haklılar. Ben ne yaptım ki özlenecek? Onlara da bir utanç, bir kara leke oldum. Zaman yok. Hiçbirşey yok bana. (Güler.) her şeyim gitti. Her şeyimi kaybettim. Ailemi de terk ettim. Neredeyim, kimim bilmiyorum. (Güler.) Annem beni arıyordur şimdi. Ağlıyorlardır yine. Neyse ki bu acı da dedeminkiyle birleşir, bir seferde hepsinden kurtulurlar. (Amcaya) Merhaba! Nasılsınız? Ben dedemi ve kız arkadaşımı kaybettim. (Güler.) Öldüler yani. Pazarda falan kaybetmedim. Biliyor musunuz, ben küçükken dedem beni pazarda kaybetmişti. Adamcağız çılgına dönmüştü. Beni bir tezgaha çıkarmışlar. Herkes etrafıma toplanmış. Çok ağlamışım. Sonra dedem kalabalığı görüp de beni bulmuş. (Güler.) Bir de biliyor musunuz, yakında ben de öleceğim. Kaybolacağım yani. Yo, hayır ben deli değilim amca. Ben çok zekiyim. Annem benim zekamla gurur duyardı. Neden? Neden benden kaçıyorsunuz? Ben kötü birisi değilim. Bunların hiçbirini hak etmedim. Merhaba teyze! Ben bir kadınla yattım biliyor musun? Hem de korunmadan. Şimdi AİDS oldum, öleceğim. Dedem de öldü, kız arkadaşım da öldü. Canım, yeşil gözlüm. (Çevresindekilere) Bir saniye bırakın. Teyzeye bir şey anlatıyorum. (Bağırır.) Benim umudum kalmadı teyze, ama benim adım Umut. Bırakın beni. Bırakın ben bir şey yapmadım. Sadece bir kadınla yattım. Sen yatmadın mı polis amca? Ailem var. Ama kaçtım onları terk ettim. Onlarda ölmesin diye. (Seyirciye) Ruh ve sinir hastalıkları hastanesine getirdiler. Bir odaya koydular. Ailemi buldular. Beni sakinleştirdiler. Yalvara yakara bir kağıt bir de kalem aldım.