"Ortaokuldayken sınıf arkadaşlarımdan biriyle ciddi bir tartışmaya girdim.Onun haksız olduğundan benimse haklı olduğumdan emindim.Öğretmenimiz bize çok iyi bir ders vermeye karar verdi.Bizi bütün sınıfın önüne çıkardı ve arkadaşlarımı masanın bir tarafına, beni de diğer tarafına yerleştirdi.Masanın tam ortasında yuvarlak bir nesne vardı.Siyah bir nesne.Öğretmen diğer çocuğa nesnenin rengini sordu.Çocuk "Beyaz" diye yanıtladı.Söylediğine inanamadım çünkü nesne siyahtı! Yeniden tartışmaya başladık, bu kez de nesnenin rengi hakkında! Öğretmen bu kez beni çocuğun yerine, onu da benim yerime geçirdi.Ve bu kez nesnenin rengini bana sordu. " Beyaz " yanıtını vermek zorundaydım, çünkü belliki nesnenin bir tarafı beyaz, diğer tarafı ise siyahtı.Öğretmenimiz o gün bana çok güzel bir ders verdi: Karşımdaki kişinin bakış açısını anlamak için kendimi onun yerine koymam gerekiyordu."
JUDİE PAXTON

Ne yazık ki bizler bubakış açısını kolay kolay yakalamıyoruz.Ne güzel yazmışsınız akla karayı herkes bakış açısına göre değerlendirmeli diye. Keşke her okul kitaplarındabu hikaye okutulsa. Saygılar efendim.

tanrım dünyaya bakış açım değişti..
artık saçlarımı rüzgarda savua savura koşup..
baharda kuzuları seveceğim..
lal lal lal laaaaaaaaa