Sizlere kendi kalemime konu aldığım Ana Kuşun hikayesini takdim etmek isterim.


Yıllar önce iki göçmen kuşu yanıma gelerek, yuvalarını dalıma kurmak istedi. Önceleri müsaade etmedim. Onlar da boyunları öne düşmüş bir şekilde başka bir ağacın dalına kondu. Fakat kondukları ağaç onların ağırlığını kaldırabilecek kuvvete sahip değildi. Çünkü çok yaşlıydı. Bu görmüş olduğum manzara karşısında yüreğim elvermeyerek dalımda yuva yapmalarına müsaade ettim. Ana kuş bu haber karşısında çok mutlu olmuştu. Baba kuşun mutluluğu da ana kuşun mutluluğunun yanında sönük kalmıyordu.

Çok geçmedi birkaç hafta içerisinde ana kuş kuluçkaya yattı. Ana kuş çok mutluydu. Çünkü yakında küçücük evlatları olacaktı. Ana kuşun yerinden kalkmaması gerektiği için, baba kuş onun yerine de yiyecek buluyordu. Bense bu iki kuşu adeta bağrıma basmış, hiçbir zararlı canlının onların huzurunu bozmasına müsaade etmiyordum.

Baba kuş, göçmen kuşların başıydı. Bu nedenle de göç zamanı, bütün kuşları bir araya toplamak, onları sıcak ülkelere götürmek onun vazifesiydi. Çünkü diğer kuşlara nazaran baba kuş, göç konusunda daha bilgili ve bilinçliydi. Yaş olarakta diğer kuşların en büyüğü denilebilecek yaştaydı.
Zaman geçiyor, ana kuşun yumurtalarında hiçbir tepki olmuyordu. Baba kuş ve ana kuş bu durum karşısında şaşkın ve üzgündüler. Büyük bir sabırla, yavrularının yumurtadan çıkmasını bekliyorlardı. Onlar kadar bende sabırsız ve heyecanlıydım. İlk defa bu kadar yakından bir kuşun dünyaya gözlerini açış anını görecektim.
Göç zamanı gelmişti. Gelmişti gelmesine ama yumurtalarda hiçbir tıkırtı yoktu. Diğer göçmen kuşlar baba kuşun yanına gelerek sıcak ülkelere doğru ne zaman gideceklerini sorup durmaktaydı. Baba kuş ise çaresiz ve hayal kırıklığı içerisinde
-Yavrularım yumurtadan çıktığı zaman.
Anne kuş, bir taraftan ağlıyor, diğer taraftan yavrularının yumurtadan çıkması için dualar ediyordu. Baba kuş ise, diğer göçmen kuşların baskıları altında eziliyor, ana kuşu üzmemek içinde hiçbir şey söylemiyordu.
Havaların iyice soğuduğu bir an, göçmen kuşlardan biri bu soğuğa dayanamayarak öldü. Diğer göçmen kuşlar bu durum karşısında baba kuşun yanına gelerek, artık göçmeleri gerektiğini, aksi takdirde ölen kuş gibi kendilerinin de ölebileceğini söylüyordu. Baba kuş ana kuşun yanına gelerek
-Artık bu inadı bırak da, hadi kalk, sıcak ülkelere doğru kanat çırpalım.
Ana kuş, gözleri yaşlı ve yüreği acı bir şekilde
-Ey! kocam, güzel kocam, hissediyorum, evlatlarım yakında çıkacak, bu gecede kalalım.
Baba kuş, eşine karşı olan ölümüne sevdası nedeniyle başını öne sallayarak olur dedi.
Günler geçiyor, ana kuş her ayrı günde baba kuştan bir gün daha istiyordu. Baba kuşa kalsa bir ömür boyu beklemeye razı ama, göçmen kuşların gözleri önünde tek tek ölmesi onu rahatsız ediyordu. Arkadaşlarının ölümünden kendisini sorumlu hissediyordu. Anne kuşta, baba kuş kadar bu durum karşısında, hoşnut değildi ama, nihayetinde bir ana. İster istemez evlat aşkı, bütün aşkların önüne geçiyordu.
Göçmen kuşların artık sabrı kalmamıştı. Baba kuşa sinirlenerek, uçmaları gerektiğini söylüyordu. Baba kuş ta bir umut diyerek, ana kuşun yanına gelip
-Yavrularımız, yumurtadan çıkmadı ve çıkmayacak da. Bütün arkadaşlarımızın tek tek ölmesini istemiyorsan, hadi kalk da gidelim.
Ana kuş gözleri yaşlı bir şekilde;
-Etme eyleme, sen bu anaya evlatlarını bırak ta bizimle gel deme. Sen bütün kuşları alıp götür istedikleri yere. Ben burada kalayım, evlatlarım çıkınca da ardınızdan gelirim.
Baba kuş istemsiz bir şekilde, göçmen kuşları bir araya toplayarak, sıcak ülkelere doğru kanat çırptı. Ana kuş eşinin ardından bağırıyordu
-Elveda güzel eşim elveda...
Ana kuş bağırmasına bağırıyordu ama baba kuş çoktan uzaklaşmıştı. Ana kuşun sesini de duymamıştı.
Ana kuş üşüyor, kendisinin her geçen dakikanın ardından güçten düştüğünü hissediyordu. Bense yapraklarımla üzerini örtmeye çalışsam bile, soğuktan donan yapraklarımın onu daha da üşüttüğünü görüyordum. Nihayet ana kuşun beklediği an gelmişti. Üç yumurta da aynı anda çatlayıp, üç kardeşte aynı anda yumurtadan çıkıvermişti. Ana kuş annelik vazifesini yerine getirmenin mutluluğu içerisinde evlatlarını bağrına basarak, kulaklarına şöyle fısıldadı.
-Birazdan babanız gelip, sizleri sıcak ülkelere götürecek. Sakın babanızın elini bırakmayın. Hiçbir zaman da annenizi unutmayın.
Minik yavrulardan biri, annesinin gözlerinin içerisine bakarak kendisinin gelip gelmeyeceğini sordu. Ana kuşta gözleri yaşlı bir şekilde
-Evlatlarım, uzun bir yolculuğa çıkıyorum. Olurda bana ihtiyaç duyarsanız seslenmeniz yeter. O zaman sesinizi duyup, koşarak yanınıza geleceğim.
Yavru kuşlardan biri
-Anne çok üşüyorum,
Anne kuş evlatlarına sıkıca sarılıp
-Babanız gelmek üzere, az biraz daha dişinizi sıkın.
Yavru kuşların ikisi annelerine sarılıp ‘bizde seninle geliyoruz’ dedi. Ana kuş çaresiz bir şekilde iki yavrusunun isteğini kabul ederek, onları alıp gitti. Geriye öksüz bir kuş kalmıştı. Üşüyor, adeta hayatta kalabilmek için, soğukla mücadele ediyordu.
Aradan fazla bir vakit geçmedi ki baba kuş geldi. Eşinin ve iki yavrusunun cansız bedenlerini görünce gözyaşlarına mani olamadı. Geriye kalan diğer yavru kuşta babasını görmenin mutluluğu içerisindeydi. Baba kuş gözleri yaşlı bir şekilde, yavrusunu alarak gökyüzünün derinliklerinde kayboluverdi.

Tuğba ALTUN