Sevgili tiyatro severler, İstanbul Halk Tiyatrosu�nun �Alevli Günler isimli oyununu seyretmediyseniz, bence çok şey kaçırmışsınız demektir. 5 Aralıkta tekrar İzmir�e gelecek bu oyunu, tüm İzmirli sanatseverlere tavsiye ediyorum.
Oyun, ölümüne dost üç adamın yaşamından trajikomik bir kesit. Günümüzde giderek anlamı boşalan �dostluk� kavramını düşündükçe, bu üç adamın dostluğunu oyun boyu imrenerek izledim.
Oyunun tadını çıkaran, oyundan keyif alan oyuncular vardı karşımızda� Bir profesör bu kadar mı tatlı olur? Sevgili Cem Davran, bir televizyon yüzü olarak herkes tarafından bilinir; ancak kendisi Türk Tiyatrosu�nun çok yetenekli ve en önemli oyuncularından birisidir. Ara verdiği sahnelere dönmüş ve kaldığı yerden güldürmeye devam ediyor.
Oyunda, uzun zamandır özlediğim geleneksel formun ve halk güldürüsünün tadını aldım. Özellikle Bahtiyar Engin, ortaoyunundaki Pişekar�ın özellikleri ustaca yedirmişti rolüne, bana ise sadece hayranlıkla onu seyretmek kalmıştı. Bahtiyar Engin, üç dosttan en sevecen ve en anaç olanıydı� Hastalanan arkadaşına karşı olan tavrı ve onun uğrunu her şeyi göze alışı, hem kahkahadan hem hüzünden, gözlerimizi defalarca doldurdu. Erkan Can ise birden çok rolü üstlenmişti oyunda. Söylemeden geçemeyeceğim; bıyıklı bir kadın ancak bu kadar çaçaron, bu kadar sevimli ve bu kadar komik olabilirdi. Erkan Can�ı sevgi ile selamlıyorum. İnsan her rolün altından bu kadar başarıyla mı kalkar! Levent Üzümcü ise o janti, o kibar halinden uzaklaşmış, üstlendiği rolü giyinmiş ve ne kadar farklı roller de oynayabildiğini bana kanıtlamıştı. Oyuncuların, prova süresince eğlendikleri ve metne çok şey kattıkları, sahneden bize taşan enerjiden belliydi.
Bürokratik açmazlar, kimlik arayışı, memleketimize has insan modelleri ve ardı ardına kahkaha krizine giren seyirciler� Oyunun yazarı Irmak Bahçeci� yi tebrik ediyorum. Dili, son derece etkili ve eğlendiriciydi. Uzun zaman sonra bir oyunda snop bir tavırla yahut bayağı bir mizah anlayışıyla karşılaşmamak beni sevindirdi.
Oyun; sözü olan, komedisi son derece yüksek ve bazı sahneleriyle seyircinin içini acıtan bit Türkiye hikayesiydi� Alevli Günler, gerçekten görülmesi gereken bir oyun�
|
