Aramıza sızanlar var, ya da zaten aramızdaydılar ama ben yeni fark ediyorum. (?) Tüm ülke çapındaki konservatuarlara yeni dersler konulması gerektiğini savunuyorum. "Kendini ezdirmeme", "Ego sahibi olmak", "Sözleşme", "Şartname", "Yapımcıları tanımak" gibi başlıkları olabilir derslerin…
Ne yazık ki çok talihsiz bir hadisenin ortasındayım. Bir oyuncu olarak davet edildiğim, oyuncu seçmelerine girip kazandığım, uğruna iki ayrı tiyatroyu bırakıp, ders verdiğim kurumu askıya alıp, seslendirme yaptığım şirketleri bırakmak zorunda kalıp; -1 ay diye başlayıp- tam 3 ay aralıksız süren provalar sonrasında yaptığım genel prova neticesinde tekrar seçmeye sokuldum ve biz sizi arayacağız deyip aşağılandım. Sonuç "bir başkasına karar verdik, teşekkür ederiz"
Oyuncu denek değildir, oyuncu verdiği emeğin karşılığını almak ister, oyuncu provalarını seyirci karşısına çıkma isteği ile yapar, aylar boyu çalıştırıp ardından da "güle güle" denmez. Oyuncu seçmesi dediğin şey zaten bunun için vardır. Haa olmadı beğenmedin 1-2 hafta içinde bunu anlar ve o zaman işine son verirsin. Eğer anlamıyorsan, sende bir sorun vardır. Bir oyuncunun üç ayını çalmak demek, bir sezonunu öldürmek demektir. Bu da o oyuncuya koskoca bir seneye mal olur. Ve bu bir senenin hesabı elbet o insanlardan sorulur.
Hiçbir zaman çok iddialı olmadım, ne mesleğim de ne de özel hayatımda; ama çok mütevazıda olmadım. Ben çok iyiydim de beni attılar demiyorum, söylemek istediğim; keşke buna daha önce karar verilseydi, işte o zaman adil ve haklı olurlardı. Bu kadar emek ver ve karşılığı koskoca bir HİÇ. Ölü bebek doğurmak gibi bir his, aylarca içinde taşı, hisset ve tam ona dokunacağın anda yok olsun.
İşin en kötüsü de hala kendilerini haklı zannetmeleri... -ki zannetmeye devam da edecekler…- Keşke bende onlar gibi olabilseydim insanların hayatlarıyla oynayıp sonra da hala ben haklıyım diyebilseydim kendime.. Keşke onlar kadar cesaretli olsaydım, anneme tarlaları sattırıp yönetmencilik, yapımcılık oynasaydım. (!) Keşke onlar kadar bilgili olsaydım, 49 yaşıma kadar Almanya'da yaşayıp Türkçe'yi bir oyuncuya öğretmeye çalışsaydım.
Reji yapmak; bir bütünü oluşturmak demektir, Reji yapmak; ego tatmin etmek değildir. Reji yapmak; oyuncuya alan tanımak, oyuncuyla bütünleşmek demektir. Reji yapmak ben yaptım oldu demek değildir. Reji yapmak; uyarlama bir metinde oyuncunun kendi cümlelerini bulabilmesini sağlamak demektir… "oraya bakma buraya bak"," şaşırırken ağzını açma", "ama deme fakat de", "mesela deme örneğin de" demekle ne yazık ki tiyatro hiçbir yere varmaz… ! Varamaz…
-MağarAdamı yaşıyordunuz da tiyatronun sadece ticaret olmadığını öğrenemediniz.-
Kendinize yazık ediyorsunuz…
Bu yola benden sonra devam edecek tüm kardeşlere sabır diliyorum. (!)
|
