İhaleyle ucuza sanatçı aranıyor !
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları Müdürlüğü açık ihale yöntemiyle 2007-2008 sezonu için 168 adet sanatçı ve teknik eleman personel alacakmış. En düşük fiyat teklifini götüren ihaleyi kazanacakmış.
Bugün tarihli milliyet gazetesi’nde okuduğum bu haber sonrası sadece gülümseyebildim. " Vah başımıza gelenler !" demekten de alıkoyamadım kendimi. Derhal bilgisayarımın başına geçip Büyükşehir Belediyesi’nin ihale sayfasını açtım. Haber’in gerçekliğini teyit ettim.
Haber doğruydu !
Sonra her zaman ki sükunetimle düşündüm ve cevabını sorularda aradım. Neden böyle bir yönteme başvurulmuştu ? Neden daha farklı ve sanatçıya yaraşır bir yöntem bulunamamıştı ? Neden tiyatro sanatçısı ihale malzemesi olmuştu ? Yoksa özelleştirme kurgusunun ilk adımı olarak mı düşünülmüştü ? Hangi şirketler ihaleye girecek ve hangi şirket kazanacaktı. Bu akıl dışı yönteme hangi sanatçı kitlesi malzeme olacaktı ? Kimler kazanacak, kimler kaybedecekti !
Sorular sorular sorular...
Şimdi biraz da iyimser düşün dedi iç sesim. Adam kayırmanın önüne geçmek için düşünülmüş bir yöntem olabilir mi ? Daha nitelikli sanatçıları bünyesine katmak ve göz ardı edilen onlarca sanatçının mağduriyetini gidermek için hayata geçirilen yenilikçi görüş olma ihtimali mi ? Şeffaf politika söylemlerinin pratikte ki örneği diyebilir miyiz ?
Doğrusunu söylemek gerekirse işin içinden çıkamadım. Kelimelere sığındım ve bu kez gelişigüzel konuşmaya başladım bilgisayarımın ekranına. İşte size o konuşmamdan bölümler.
“ Sen salyası çenesinde asılı gudubet düşünce ! Sen zehrini içinde barındıran akıl yoksunu. Sen sanat bilmez, sanatçıyı tanımaz fikir cahili. Sen aynasını yitirmiş tiksinti ! Sen kültür düşmanı, rant kargası ! Sen yıkıcı, yok edici, tekelci düşünce...Sen ne yaptığını bilmez, sanat’a tahammül etmez ! “
Tiyatroları yıktın doymadın ! Sanat’ı küçümsedin susmadın ! Sanatçının yaşına, başına, kaşına karıştın yine tatmin olmadın. Şimdi de kalkmış sanat’ı, sanatçıyı şirket ürünü, rant malzemesi yapmaya kalkışıyorsun. Hangi alışkanlığının kurbanı oldun da sanatçıyı taşeron şirketlerde arar oldun. Söylesene kim verdi bu aklı sana ?
Bir süre bu şekilde serzenişlerde bulundum. Kime söylendiğimi bilmeksizin konuştum durdum. Öylesine doğaçlama, gelişigüzel kimbilir belki de hiç yere...
Ve son repliğim işiten kulaklara olsun istedim;
Sözüm tiyatro meclisinden direk içeri, yok artık bu işin kaçarı göçeri. Uyan demekten kısılsa da sesimiz, bilirim sustukça kaybolacak nefesimiz. Kafiye olsun diye yazmadık sözlerimizi, açalım az biraz gözlerimizi. Yılan salmış zehrini, inim inim inletir bedenimizi. Durmayalım, bir kez daha yakalım sanat meşalemizi...
Sevgiyle kurban bayramınız kutlu olsun !...
sonreplik77@hotmail.com
|
