Sevgili Ashton;
Dün bir bahane ile yine senin filmini izledim. Sanırım bu beşinci oldu. Lise ikinci sınıfta yaşadığım Titanic travmasından sonra bir daha aynı filmi defalarca izlemeyeceğime dair kendime söz vermiştim. O zamanlar ufacıktım tabi. Titanic filmini tam 22 kez izlemiştim. 4 hafta boyunca okuldan gelir gelmez cd’yi açıyordum. Ama dedim ya Ashton, ufacıktım o zamanlar. Zamanımı pervasızca harcayacak kadar da saftım. Halbuki şimdi büyümüşken, aklım başıma gelmişken, ve yapmam gereken bir sürü işim varken “Koruyucu” filmini senin yüzünden tam 5 kere izledim. Filmin 140 dakika olduğuna göre, şu ölümlü dünyadan 11 saatim boşa gitmiş oldu. Sırf senin yüzünden tabi ki. Oysa benim sorumluluk gerektiren bir işim, yazmam gereken yazılarım, okumam gereken kitaplarım ve bitmesi gereken bir örgüm vardı. Gülme lütfen Ashton, istediğim renkte atkı hiçbir yerde yok. Hem koyu kahve renginde, hem de bakır renginde simleri olacak. Ama basit durmayacak, zarif bir atkı olacak. Türk Tekstilinde simli olan şeylerde ölçüyü bir türlü tutturamıyorlar Ashton. Ya vıcık vıcık yapıyorlar simler ellerime bulaşıyor, ya da belli belirsiz koyup beni sinir ediyorlar. İşte bu yüzden kendi atkımı kendim yapıyorum Ashton. Eğer yeniden Türkiye’ye gelirsen sana da örebilirim. Erkek arkadaşıma da örmüştüm, çok beğenmişti. Ama dedim ya, senin Kevın ağabey ile çektiğin Koruyucu filminin cd’sini aldığım günden beri her işim aksıyor. Defalarca o filmi izlemek istiyorum.
Kuzenim Beyza beni geçen hafta kahvaltıya çağırmıştı. Türkler hiçbir yere eli boş gitmez Ashton. Bende senin filmini ve simitleri kapıp gitmiştim. Bugün baktım photoshop’ta senin resminle kendi resmini birleştirip facebook’una koymuş. Tabi ben söyledim ya hemen kıymetli oldu. Küçükken de böyleydi bu Ashton. Ben neye heves etsem, benden önce gider o alırdı. Kendisi adi, hain ve de çok çakaldı ama yinede benim tarafımdan bir hayli sevilirdi.
İrem Yengemlerde dün akşam somon varmış. Beni de davet ettiler. Bende filmini izlemeyen birilerini bulmuşken hazır bahaneyle cd’mi de yanımda götürdüm Ashton. Yengem de seni görür görmez çok beğendi. Zevkli kadın nede olsa. Ama o senden çok filmin okyanusta geçen sahneleri ve Kevın ağabey ile ilgilendi. Gerçekten Ashton o sahneleri nasıl çektiniz? Titanic’teki gibi yapay havuzda mı, yoksa gerçek okyanusta dalga efekti kullanarak mı? Ben iletişim fakültesi mezunuyum. Az çok bu işleri biliyorum. Ama filmdeki dalgalar çok korkunçtu Ashton. İnşallah aldığın paraya değmiştir. Aslında bende iyi bir yüzücüyüm biliyor musun? Doğduğumdan beri her yaz 3 ay boyunca babaannemin Selimpaşa’daki yazlığında kalırım. Tabi o denizde boğulmak biraz zor. Zaten bizim kıllı göbekli can kurtaran amcaları görsen, “Bu bana suni teneffüs yapacağına, öleyim daha iyi” dersin. Sizin gibi bir kurtarma ekibi gelmedikten sonra boğulmanın manası da yok. Boğularak değil ama, Selimpaşa’nın denizinden zehirlenerek ölebiliriz. Kolibasili var diyorlar Ashton. Ne kadar doğru bilemem ama yinede yüzmeye devam ediyorum. İstersen sizin yapımcıyla bir konuş Ashton. Belki bu konuda devam niteliğinde bir film daha çekersiniz. Tabi Kevın ağabeye de bir telefon açıp haber ver, ayıp olmasın. Hem biliyor musun, Kevın ağabey Türkiye’ye geldiğinde benim kuzenimin çalıştığı otelde kaldı. Bizzat kuzenim servis yapmış ona, çok alçak gönüllü birisiymiş. Üstelik yaşlılık çizgileri de ekrandaki kadar belli olmuyormuş. Tamam biraz yaşlandı ama yinede film için nasıl boğuştu o dev dalgalarla helal olsun.
Sana bir sır vereyim mi Ashton? Ben dalgalardan çok korkarım. Çok iyi yüzerim ama ufacık bir dalga çıksa ödüm kopar. Eğer Selimpaşa’da dalda çıktığını duyarsan sizin sahil güvenliğe haber verir misin Ashton? Şimdi bitirmem gerekiyor. Akşam kızlar bana gelecekmiş, domatesli pilav istediler, hemen yapmam lazım. Demi’ye de sevgilerimi ilet lütfen.
Hoşçakal Ashton. “Ashton Kutcher”
Tuğçe Bektaş
|
