Evladını güle oynaya okula yolluyor Nur..Heyecanla çıkıyor evden Ahmet.Sıradan bir gün yani…O güne kadar yaşadığı her gün kadar sıradan.” Dikkat et ! “ diyor Nur belki…Neye ,kime dikkat edecek düşünmeden.Sıradan bir anne iç güdüsüyle,istemesede, kendi kendisine “ dikkat et “ diyor…Sonra kapıyı kapatıp dalıyor sıradan hayatın telaşına… Filmlerdeki gibi bir ara cız ediyor içi belki…Ama kondurmuyor kötü bir şeye.Tarifsiz bir sıkıntı sarıyor içini…Hayırdır diyor..Hayırdır…Hayır olsun Allahım…
…Ahmet okuluna giderken,aklından sınavda çıkacak soruları geçiyor.Yanındaki arkadaşıyla sınavdan konuşuyorlar büyük olasılıkla…Sonra birden onun da içine bir sıkıntı düşü veriyor.Annesini öpüp öpmediğini hatırlamaya çalışıyor. .Nerden aklıma takıldı diye geçiriyor beklide içinden. Aklına babası,kardeşleri düşüyor beklide.Birden eli silahlı biri karşısına dikiliyor ,dur ne yapıyorsun diyemeden ateş edeş ediyor….
Sonrası mı ? Sonrasını bilemiyorum….Ben buraya kadar olanını hayal edebildim yüreğim titreyerek.Sonrasını bilemiyorum...Bu benim yazdığım bir öykü olsaydı mutlaka mutlu son olurdu.Ama bu benim yazdığım bir öykü değil ne yazık ki!Bu yaşanmış bir hayat hikayesi…Yaşamak istemediğiniz,yaşayacağınızı aklınıza bile getirmeyeceğiniz bir hikaye. En acı yanı ise ne biliyor musunuz…Ahmet’i trafik canavarı almadı! Ahmet’i amansız bir hastalıkta almadı! O okuluna gidiyordu.Ailesi ona kavgadan uzak durmayı öğretti.Barışçı olmayı,insanları sevmeyi.”Dikkat et” derken annesi eli silahlı birini aklına bile getirmemişti.Silahtan,kaba kuvvetten anlamazdı Ahmet…Nerden mi biliyorum...Çünkü annesi benim yirmi yıllık arkadaşım.Çünkü böyle büyük bir acıya rağmen hayata ve insanlara hala sevgi,barış mesajları verecek kadar güzel bir insan.Lütfen,lütfen aşağıdaki şiirleri okuyun.Ve kendinizi o annenin yerine koyun….Ve sonra bir kez daha düşünün hayatınızı.Nelere kızdığınızı,nelere sinirlendiğinizi…Neleri atlayıp,nelere prim verdiğinizi bir kez daha düşünün ! Ve her yeni güne başladığımızda ona bir çocuk heyecanıyla sarılın!
Aşağıdaki şiirler oğlu Ahmet Genç için,annesi Nur Genç tarafından yazılmıştır.
Öğrendim annem yok olduğunu,
Ağızlarına kilitler vurmuşlardı!
Geçiş yoktu içeriye!
Bir umut, tekrar baktım gözlerine.
Yok!
Cevap yoktu kimseden….
Nasıl ,ne olmuştu ki?
Bu kadarmıydı yani?
Hani bugün sınavın vardı.
Hani akşam anlatmıştın hepsini bana …
Boşuna mı çalışmıştın bütün gece…
Yok canım! Bu kadar basit olamazdı…
Daha sen benim suyumdun bebeğim!
Yetiştereceğim mavi çiçeğimdin.
Kim ?
Niye aldı seni benden?
Sebebi çok basit çook…
Ama sen öğrenme istersen.
************************
DOLMUYOR YERİN OĞLUM,
SEVGİNİ KAPATAMIYORUM HİÇBİRŞEYLE,
SANA OLAN ÖZLEMİMİ, İÇİMDEKİ BOŞLUĞUNU
DOLDURAMIYORUM HİÇBİR ŞEYLE,
ÇOK GÜZEL BİR VARLIKTIN OĞLUM
CANDIN, CANANDIN
MASUMDUN, AKILLIYDIN
YÜCE ALLAH’IMIN GÜZEL KULUYDUN
SENİ KİRLETMEK İSTEMEDİ VE YANINA ALDI
YÜREĞİME BÖYLE SÖYLEYİP
AKLIMI KANDIRIYORUM OĞLUM
*********************
BEN KENDİME KALEM TUTTUM
SEVGİ TUTTUM BARIŞ TUTTUM
TAŞ ATANLARA EKMEK ATTIM
BEN KENDİME BÖYLE YOL TUTTUM
BEN KENDİME ÇİÇEK TUTTUM
KİTAP TUTTUM, BEBEK TUTTUM
UMUTLA BAKTIM HEP YARINLARA
BEN KENDİME BÖYLE YOL TUTTUM
YOLUN YANLIŞ DİYENLERE
GÜLDÜM GEÇTİM SENELERCE
YOLUM IŞIKLIDIR BENİM
IŞIKLARIMI SÖNDÜRSELERDE
|
